شهریارا تو به شمشیر قلم در همه آفاق 

          به خدا ملک دلی نیست که تسخیر نکردی

سید محمد بهجت تبریزی ،متخلّص به شهریار در سال 1285 ه.ش     در شهر تبریز به دنیا آمد .دوران کودکی او مصادف با انقلاب تبریز (مشروطیّت) بود. پدرش که از وکلای معروف تبریز بود ،برای آن که خانواده اش از صدمات جنگ به دور باشن شهریار را به روستایی دور در قره چمن فرستاد.بعد از آرام شدن تبریز شهریار بار دیگر به تبریز بازگشت و تحصیلات خود را پی گرفت.بعد از اتمام تحصیلات دبیرستان در رشته پزشکی به تحصیل پرداخت.امّا یک سال قبل از اتمام تحصیلاتش به دنبال یک ماجرای شور انگیز عشقی پزشکی را رها و به شعر وادبیّات و شاعری روی آورد.و اگر خود وی در این ضمینه ضرر کرده باشد، شعر و ادبیات ما ثمره ی زیادی برده است. شهریار به جای آن که طبیب تنها   بیمار و علیل باشد ، طبیب روح های خسته و دل های آرزومند شد.شهریار با ادبیّات عرب و فرانسه آشنایی کامل داشت . شهریار در طول زندگی خود خدمات زیادی به ادب ایران کرده ، به طوری که سال روز وفات او –که بیست و هفت مهر ماه می باشد-روز ادب نامیده شده است.شهریار در سال هزاروسیصد و شصت و هفت در گذشت.

آثار شهریار : سه جلد دیوان فارسی ، یک جلد دیوان ترکی . (شهریار در شعر فارسی  بیشتر تاثیر پذیرفته است.)

دیوان اشعار او شامل غزلیّات ، قصاید ،قطعات و رباعی و مثنویّات و دو بیتی است.

در شعر نو نیز شهریار آثار ارزنده ای دارد ، مانند :

سلام به اینشتین و وای وای مادرم . قسمت عمده ی شعر ترکی شهریار اختصاص به شاهکار ادبی او –حیدر بابا یه سلام-دارد .این شعر به اکثر زبان های دنیا ترجمه شده و از این حیث بی نظیر است.شهریار در سال 1367(هزار و سیصد و شصت و هفت) در بیمارستان مهر تهران در گذشت.

روحش شاد و یادش گرامی !